AMARYLLIS miniata

4. A. spatha 2-4 flora, corollis campanulatis ringentibus, lacinia suprema retroflexa; infima angustiori, genitalibus decumbentibus.

RADICIS Fibrae fasciculatae, longue, filiformes, flexuosae.

BULBUS subrotundo-ovatus, magnus, tunicatus, albus, sectus vero, et aëri expositus statim minii colorem acquirit.

SCAPUS unicus, centralis; saepe duo laterales è singulo bulbo, foliis breviores, erecto-patuli, teretes, obsolete ancipites, cavi, vix purpurascentes, pulvere albido, tenuissimo adspersi.

FOLIA ensiformia, glabra, utrinque lineata, supra nitidiora, à medio ad basim erecta, carinata; supernè patentia, plana, apice deflexo.

SPATHA purpurascentum, 2-4 flora, subanceps: totidem foliolis, inaequalibus, membranaceis, striatis, oblongo-lanceolatis, acutis, marcescentibus; interioribus gradatim minoribus.

FLORES pedunculati, cernui, magni, pulchri.

PEDUNCULI inaequales, teretes; in flore curvati, in fructu erecti.

COROLLA incarnata, minii coloris, lucida, subtripollicaris, longitudinaliter lineato-striata: Tubus brevis, vix trilinearis, obtusè trigonus, extus duodecim lineis, gemellis, viridibus maculatus, intus viridis: Faux patens, stellulâ viridi-albâ notata: Limbus campanulatus, sexpartitus; laciniis patentibus, lanceolato-oblongis, longitudine aequalibus, extimis latioribus, superiore resupinatâ; trium interiorum infimâ angustiori.

Nectarii squamae sex, albae, multisetae, ad interstitia fundo faucis corollae insertae.

FILAMENTA subulata, styli ferè longitudine, apice incurvata, corollae laciniae infimae incumbentia, ad basim laciniarum inserta, squamis nectarii alternantia, tria alterna breviora: infernè albido-viridia, supernè incarnata, apicibus albis. Antherae magnae, albae, post pollinis effusionem luteae, incumbentes, lineares, tetragonae, quadrisulcae, biloculares, per sulcos laterales effundentes.

GERMEN obovatum, obtusè trigonum, triquetrum. Stylus infernè albo-viridis, supernè ruber, filiformis, corolae longitudine, cum staminibus declinatus. Stigma trigono-trilobum.

CAPSULA obovata-oblonga, trigona, trilocularis, trivalivis, fusci coloris.

SEMINA plura, nigra, imbricata.

Habitat copiosè in Andium nemoribus ad versus et in hortis Chinchao, Macora, Machaynio et Mesopata.

Floret Julio, Augusto et Septembri, quo postremo mense etiam in Hort. Reg. Matr. florere solent proles plantarum, quas ex Peruvia vivas adsportavimus.

Vulgo: Lacre de Montaña, quia bulbus sectus et aëri expositus per scissiones omnes minii colorem (aut Lacre, id est Cerae obsignatoriae) brevi tempore contrahit: praeterae Incolae succo ipsius bulbi epistolis obsignant, et tandem illud nomen florum colori etiam respondet.

Obs. 1. Affinis est Amaryllidi belladonae Linnaei, à qua differt bulbo albo, ex aëri exposito, per scissiones rubicundo, corolla subringente, basi glabra; laciniis exterioribus latioribus, suprema resupinata, infima interiori angustiori, aliisque notis in descriptione traditis.

Obs. 2. In Appendice iconem hujus Speciei evulgare posse speramus.